Łukasz Śmigiel ur.1982 r. – z wykształcenia dziennikarz , PR-owiec , z zawodu lektor, pracuje we wrocławskim studiu nagrań TUBE Studio oraz w Instytucie Dziennikarstwa Uniwersytetu Wrocławskiego. Publikował w „Nowej Fantastyce”, ”Przekroju”, ”Magazynie Fantastycznym” oraz „Science Fiction, Fantasy & Horror”.

Jego najświeższa książka to zbór dwunastu opowiadań zebranych pod wspólną nazwą „ Demony”.

Tytułowych demonów jest dokładnie tyle, ile opowiadań, a każdy ma do opowiedzenia jedną historię, których akcja osadzona jest w najróżniejszych realiach. I tak mamy „Dekathexis”  osadzony w  czasach średniowiecznych, zamieszkałych przez żywe trupy. Autor wykorzystuje wątki klasycznej opowieści grozy, jednakże wprowadza nowy, o wiele mroczniejszy klimat wszędobylskiej przemocy i okrucieństwa.  „Opowieść chłopca” i  „Bohater 1916” umiejscowione zostały natomiast w czasach I i II wojny światowej. Opowiadają dwie przeciwstawne historie. W jednej ludzka natura okazuje się potworniejsza niż wampirza, za to w drugiej, to co uważane jest za ludzki akt poświęcenia i odwagi jest w rzeczywistości obrzydliwym wynaturzeniem. Czytając  „Przyjdzie i po Ciebie…” znajdziemy się w świecie przyszłości, aczkolwiek konwencją autor nie odbiega od reszty książki, dalej bardziej przerażający jest zły aspekt ludzkiego charakteru, niż atak obcych. Elementem łączącym wszystkie historie jest zło, zimne i okrutne, ukryte w zakamarkach ludzkiej duszy. Bohaterami opowieści są ludzie, których mroczna natura ukazuje swe oblicze w najgroźniejszy sposób. W opowiadaniach „Imago” oraz „Wesołych Drzew” pojawiają się wątki kochających współmałżonków, którzy okazują się być bezwzględnymi oprawcami. W świecie „Demonów” zaufanie oraz dobroć  to najbardziej zgubne uczucia.

Książka niepokojąca, wyrzucająca z bezpiecznej otoczki codziennego życia. Dzięki niej czytelnik zastanawia się, czy właśnie w tym momencie jego sąsiad, na co dzień miły i niepozorny, nie ćwiartuje właśnie zwłok kolejnej swojej ofiary. Swoją bezwzględną brutalnością obedrze ze spokoju niejednego czytelnika. W jej przypadku przysłowie „ Nie oceniaj książki po okładce” nie sprawdza się, ponieważ oprawa wizualna oddaje samo  sedno „Demonów”. Jedno jest pewne - każdy demon jest czymś lub kimś zupełnie różnym, tak jak różne opowiadania serwuje nam autor. To właśnie czytelnik ma odpowiedzieć sobie na pytanie czym one są, jednakże ostrzegam - jest to wiedza mroczna i przerażająca. Fanów grozy na pewno nie rozczaruje. Zalecam jednak  dawkowanie w małych porcjach, gdyż zbyt duża dawka może przysporzyć lekkiej paranoi, a świat zdecydowanie nabierze ciemniejszych barw. Krótko podsumowując, książka na bardzo dobrym poziomie.